Dear Diarypeeps,
Het is vrijjjjjdag en we komen samen !
De week is voorbij en ik zie weer licht aan het eind van de tunnel.
Zieke prinses !
Mijn arme meisje heeft het flink te pakken. Zondagnacht stond ze
naast m’n bed, gloeiend heet. In bed genomen, paracetamol gegeven
en weer proberen te slapen. ’s Ochtends leek het goed te gaan dus ging
ze braaf naar school. Maar in de middag werd ik toch gebeld dat ze niet
lekker was. En zo begon de Royal ziekenboeg hier thuis.
Koorts, last met ademen, hangerig en niet willen eten of drinken.
Door het piepend ademen besloot ik een afspraak bij de huisarts te maken.
Gelukkig werd er niks geks geconstateerd en was het advies om
lekker thuis uit te zieken.
De huisarts
Over de huisarts gesproken.. Ik heb eindelijk een nieuwe!
Ik woon al 9 jaar in mijn huidige woning en dat is op 15 minuut
afstand van mijn oude woning. Ik ben een echt ”gewoontedier”
en had er dus moeite mee om te veranderen van huisarts.
Tot mijn zwangerschap was het geen probleem, maar na
mijn bevalling bleven ze er ieder jaar op attenderen dat dit geen
wijs besluit was. Stel dat er iets met mijn kleine aan de hand zou
zijn, zou de huisarts niet op huisbezoek kunnen komen.
Eind vorig jaar nam ik dan eindelijk het besluit.
Ik zat er niet op te wachten om wéér de brief te ontvangen dat ze
graag zien dat ik ruimte maak voor patiënten dichterbij, dus ik nam de stap.
En ik ben hartstikke tevreden. Onze eerste kennismaking was erg positief.
Hij was zeer vriendelijk, kwam kundig over en stelde Princessa
op haar gemak. Blij dat ik eindelijk de stap heb gemaakt.
Conflicted
Terugkijkend op de week merk ik een stressgevoel op bij mezelf.
Het is niemands schuld dat Princessa ziek was, maar het brengt
wel met zich mee dat ze een week school gemist heeft.
En groep 4 van tegenwoordig heeft die luxe niet. Althans ik voel
niet dat Princessa die luxe nu heeft. Ziek zijn een luxe.. echt erg eigenlijk.
Maar ja, het ene moment denk ik ”serieus?! Breng ik mijn kind naar
school voor dit?!” Maar het andere moment hebben ze ineens
3 tafels in één dag behandeld dat je denkt: wauw! je zou maar ziek zijn.
En het feit dat ik nu niet weet wat er afgelopen week is gebeurd en
wat ze dus heeft gemist, geeft mij enorme stress.
Ik voel mezelf op een soort crossroad. Ik wil eigenlijk als een malle
aan de slag met haar om alles maar een beetje te behandelen zodat
ze weer in de flow van school terugkomt. Maar tegelijkertijd wil ik
haar ook niet het idee geven dat ze gestraft wordt voor ziek zijn.
Zo ben ik immers aan deze twisted mindset gekomen om niet aan
ziekmelden te doen. Tenzij ik in het ziekenhuis lig. Anders moet het
echt vanuit de werkgever komen die ziet dat ik half in coma lig en me
naar huis stuurt. Vreselijk die bewijsdrang.
Logeeravontuur
Ik had beloofd terug te komen op het logeeravontuur van vorige week.
Hahaha, als je m’n instagram hebt gevolgd, heb je gezien dat deze
was ingekort. 5 Stampende, gillende kindjes hebben ervoor gezorgd
dat de buren verhaal kwamen halen of er een aardbeving plaatsvond
boven hun hoofd. Om hun oma niet in de problemen te brengen,
besloten we er braaf een eind aan te breien.
We hadden uiteraard van tevoren gewaarschuwd aan de groteren
dat ze rustig moesten blijven. Maar aangezien hier geen gehoor
aan werd gegeven, was dit de enige oplossing.
Hoe dan ook hebben ze enorm genoten en ik heb zo’n vermoeden
dat ze het de volgende keer anders aan zullen pakken 😉
Fijn weekend!
– Love, Maya