Weekblog 10

Dear Diarypeeps,

A new week has passed. Zondagavond.. een mooi moment om terug te blikken.

Het is langer licht !!
My oh my! Het is eindelijk weer langer licht. Ik kan niet uitleggen hoe happy ik ben.
Ondanks dat ik een winterkindje ben (geboren in de winter), krijg ik een ontzettende
winterdepressie zodra het koud wordt. De kou maakt me oprecht ”zuur”. Ongeveer 3 weken
geleden toen ik Princessa van turnen ging halen, merkte ik al op dat het nog licht was.
Dat was echter het enige. Verder was het nog steeds koud en grauw.
Maar deze week.. was het geweldig! Maandag kwam Princessa helemaal blij uit school omdat
het zo warm was dat ze 3x buiten mochten spelen. En inderdaad. Het was heerlijk weer.
Een perfect begin van de week.

Slaaptekort
De dagen waren heerlijk, de nachten iets minder. Het is alweer even geleden dat ik last had
van slaaptekort. Op sommige dagen heb ik gewoon uren te weinig in de dag en om alles
af te krijgen, moet ik dan snoepen van mijn bedtijd. Maar er zijn ook periodes dat mijn lichaam
zich helemaal afgemat voelt, maar ik alsnog niet in slaap kan vallen als ik in bed lig. Ik blijf dan
denken over gebeurtenissen van de dag, dingen die nog gedaan moeten worden, toekomstplannen
die ik wil uitwerken, je kan het zo gek niet bedenken. Maar ik word er helemaal gek van!
Als ik in bed ga liggen, wil ik binnen 15-30 minuten in slaap vallen. En niet twee uur later nog steeds
in paniek op de klok kijken, omdat de tijd van de wekker steeds dichterbij komt.
Ik ben wel een enorme Redbull-fan, dus aankomende week wordt dat mijn eerste test. Eens kijken
of het beter gaat zonder Redbull. De vraag is alleen…: Wat ga ik nu drinken??!!

Musical ”Jozef”
Zaterdag stond de gehele dag in het teken van de musical ”Jozef”.
Via school konden we de kinderen opgeven hiervoor. Toen ik het zag, overlegde ik met Princessa
en schreven we haar in. Voor mij was het de mogelijkheid om haar horizon te verbreden en voor
haar de kans om op het podium te staan. Haar vader, mijn broertje en mijn vader kwamen ook nog
eens kijken, dus ze was helemaal in haar nopjes. Tot het zover was om daadwerkelijk op te staan
en klaar te maken om uit huis te gaan! Toen had ze geen zin meer, toen moesten we afzeggen, ze was
er helemaal klaar mee. Ik legde haar rustig uit dat we dat eerder hadden moeten doorgeven, dat we nu
hadden toegezegd mee te doen en dat er op ons gerekend werd. Ja, ons ja. Want deze ”luizenmoeder”
had zich opgegeven als hulpouder. En eerlijk, ook ik voelde spijt toen ik ’s ochtends op moest staan
en besefte dat dit mijn hele zaterdag ging opslokken. Als hulpouder moest ik er om 12:30 zijn en om
13:00 uur zouden de eerste kinderen komen. Vervolgens stond de gehele dag in het teken
van repeteren, knutselen aan de outfit voor de avond en verder de kindjes zoet houden tot de voorstelling
die om 19:00 uur begon. Maar oh wat was het het waard! Oh wat heeft ze genoten en wat is ze trots op
zichzelf! En wij ook op haar! Ze vond het heerlijk om er te staan en lekker haar ding te doen en ze heeft
het geweldig gedaan. Mijn mamahart bloeide helemaal op. Ze wordt ook al zo groot! Love it.
Ook ik had een gezellige dag samen met een andere mama van de klas. Dit was ook nog eens een mama
die ik al leuk vond op het schoolplein, alleen nog niet zoveel had gesproken. Samen hebben we er
een leuke dag van gemaakt en met een zelfvoldaan gevoel naar huis gegaan <3
Geef ik me de volgende keer dus weer op: Ja. Krijg ik spijt wanneer het tijd is om uit huis te gaan: Vast ook ja.
Blijf ik het doen: Zeer zeker. Want uiteindelijk is het het allemaal waard.
Alles voor die glimlach op mijn meisjes gezicht.

En voor nu een keer.. in plaats van ”Fijn weekend”..

Een hele fijne week!
– Love, Maya

Geef een reactie