Dit is het vervolg op: Cheating Chronicles – Part 8.1

De ene die de verandering bracht (2)

Toen ik eenmaal thuis was, barstte de hel los.
Het was één van de grootste ruzies die we ooit hadden.
Ik had er schoon genoeg van! Ik had het nodige meegemaakt met Charles.
Zo erg dat ik er misschien wel een beetje immuun voor begon te worden.
Een trigger was echter geld uitgeven aan een wijf of moeite doen voor een wijf.
Dus ik moet er niet achter komen dat je haar van een blikje cola hebt voorzien.
OF.. zoals in dit geval dat je freaking 2,5 uur in de trein hebt gezeten om dit te doen.
Dat ik net het rotste nieuws ooit te horen heb gekregen over mijn gezondheid
en jij gaat dit doen??!! WAT IS MIS MET JOU?!
En hij maar z’n gebruikelijke klaagzang zingen:
”Het OV-apparaat tripte, hij was er niet geweest, waar slaat dit op, etc. etc. ”

We bleven eindeloos discussiëren tot hij rond 01:30 uur z’n ogen niet meer open
kon houden.
En dus deed ik waar ik bekend om stond en wat hij van tevoren had moeten weten.
Ik pakte z’n telefoon en appte de beste dame volledig als Charles 2.0.
Als er iemand hem kende, dan was ik het. Dus het kostte me weinig moeite om me
in hem te verplaatsen en te praten zoals hij.
”Hej mami, wdj? Ik kan niet slapen. Moet de hele tijd aan donderdag denken.
Ik mis je”. Verzenden. M’n hart bonkte in mijn keel. Zou ze reageren?
Als ze zou zeggen ”huh, donderdag?!” Zou ik zeggen ooh sorry !! Verkeerd gesprek.
Dan hadden ze elkaar blijkbaar niet gezien. Maar de kans dat ik het niet
goed had, schatte ik erg klein in.
Er kwam helaas geen reactie. Dus soort van met 1 oog open, viel ik in slaap.

Hij sliep nog, toen ik wakker werd. Ik had natuurlijk helemaal niet goed geslapen.
Ik pakte de telefoon en zag dat hij ping-berichten had ontvangen.
Snel de telefoon openen. M’n handen begonnen te trillen. Op het scherm stond:
”Ik kan ook niet stoppen met eraan denken. Ik heb dit nog nooit meegemaakt.
Miss you 2”. Hart in m’n keel. De eerste leugen was ontrafeld.
Om zeker te zijn dat hij zich niet weer eruit zou lullen, ging ik nog een stap verder
en vroeg haar: ”Wat vond je het lekkerste ?”
Het moment dat zij antwoordde en zei: ”Toen je op me lag, achterlangs”
ging er iets stuk in m’n hoofd. Ik vergat m’n rol en vertelde haar met wie ze het gesprek
voerde. Ondertussen liep ik naar de keuken en deed de waterkoker aan.
IK ZAG ZWART. Vandaag was de dag dat dit tot een einde kwam. Hij zou weten
voor de rest van zijn leven dat ik niet degene ben om mee te spotten.
Ondertussen bleef zij maar verbaasd berichten sturen, compleet in shock dat ze
niet met hem sprak.

Ik denk dat het de manier was hoe ik naar hem staarde, maar hij werd wakker.
Hij vroeg om z’n telefoon, maar ik was nog niet zover om die te geven.
De spanning was in de kamer te voelen. Hij begon zich aan te kleden.
En ik wachtte alleen maar op die waterkoker. De seconde dat het knopje uitging,
pakte ik het van de standaard en rende naar de woonkamer.
Wat daarna gebeurde, gingen we nog lang onthouden.
Met al m’n woede in mij, gooide ik het kokendhete water door de kamer, zijn kant op!

THE LORD WAS WITH BOTH OF US, THAT DAY

God was die dag met ons beiden. Met hem omdat hij het in z’n ziel had gevoeld en
nét op tijd de deur dichttrok. Met mij omdat ik, als het water hem wél had geraakt, mijn
hele studie vaarwel had kunnen zeggen omdat ik hartstikke vast zou zitten!
Hij opende de deur, keek me een laatste keer aan en vertrok uit de voordeur.
Ik was nog woester! Het feit dat het water hem niet had geraakt, zag ik op dat moment
niet als zegen. En nu ging hij, naar God weet waar.
Zo snel als ik kon, douchte ik, pakte m’n handtas en stapte de auto in naar z’n moeder.
Dat zou z’n eerste stop zijn en aangezien ik met de auto was en hij met openbaar vervoer
zouden we ongeveer tegelijkertijd aankomen.
Uiteindelijk was ik er eerder en parkeerde m’n auto een straat verder. Als hij zou aankomen
en mijn auto zou zien, zou hij rechtsomkeert maken.

Boven aangekomen, vertelde ik mijn schoonmoeder en schoonzusjes ALLES.
Met open mond zat mijn schoonmoeder het aan te horen. Die vrouw was veel ouder en
een bekende van haar dus ze kon niet begrijpen dat dit gebeurd was.
Ze nam de telefoon, die ik nog steeds van Charles had, van me over en belde haar
om een hartig woordje met haar te spreken.
Charles kwam binnen en kon nog net het een en ander opvangen en werd nog bozer.
M’n schoonmoeder ging er net zo hard tegenin en dat bedaarde hem op de een of andere manier.
Om nog een laatste poging te doen om haar aan zijn kant te krijgen, vertelde hij over
het waterkoker-incident. Ze schrok ervan, maar zei hem wel dat dit het gevolg is wat je krijgt
als je mensen pijn blijft doen.
Op de vraag of ik het had gedweild, gaf ik nee aan. Ik had niet eens zover gedacht.
Ik had niet eens volledig door wat er was gebeurd.
Met m’n schoonmoeder, schoonzus en schoonbroertje stapten we in de auto naar ons huis.

De ravage was nog erger dan we dachten. De tv was geraakt, het beeldscherm van de pc,
het laminaat stond op een aantal plekken bol. Kortom, VRESELIJK!
Maar het drong allemaal niet binnen. Mijn gedachte waren nog steeds bij: ”Wat nu?!”.
Nadat alles gedroogd was, begon ik m’n spullen in te pakken.
Ik kwam een super leuk, kort jurkje tegen, trok het aan en zei tegen m’n schoonzus:
”Ga je uit vanavond? Ik ga mee!”
Zijn broertje was de eerste die erop reageerde en in paniek Charles aan begon te tikken:
”Zie je dit?! Laat je dit toe? Waar gaat ze heen? Nee, dit kan niet. Ga omkleden”.
We lachten wel, maar hij was serieus. Z’n moeder begon ook mee te doen:
”Nee, Maya. Wraak is niet goed. Wat gaat er dan gebeuren tussen jullie? Gaan jullie
om de beurt gekke dingen doen buiten? Nee toch! Je moet sterk zijn. Ik weet wat je
meemaakt en ik zeg tegen jou om vol te houden”.

Ik had deze speech al zo vaak gehoord. Maar deze keer… deze keer deed het niet
wat het moest doen. Deze keer bleef ik rood zien. Hoezo zien we allemaal dit gedrag
en blijven we het allemaal goedkeuren?! Hoe gaat dit dan ooit eindigen?!

Volgende: Cheating Chronicles – Part 9.1