Dit is het vervolg op: Cheating Chronicles – Part 4
De ene die ik nooit zag aankomen
Des te ouder je wordt, des te minder tijd er over blijft om te spenderen met de mensen uit je jeugd.
We kregen (bij)banen, meer te verduren op school, binnen onze gezinnen, in onze relaties, etc.
Waar ik eerst iedere vakantie doorbracht met mijn jeugdvrienden, was ik nu bijvoorbeeld
naar conferenties van de kerk met m’n schoonfamilie of naar verjaardagen, bruiloften, etc.
Om niet volledig iedereen uit het oog te verliezen, spraken we soms gezamenlijk af.
De mannen gingen dan meestal voetballen, de vrouwen waren aan het kletsen in het huis.
Tijdens één van deze avonden hadden we het over de verschillende relaties die er onderling geweest waren.
Toen we bij Charles kwamen en hij de avontuurtjes opnoemde waar ik van wist, leek het alsof er een aparte stilte viel.
Alsof iedereen iets wist, wat ik niet wist. Maar al gauw maakte iemand een grap en vergaten we waar we
het überhaupt over hadden.
Tot ik een paar dagen later de broer van één van mijn vriendinnen tegenkwam. We spraken over
van alles, maar ineens vroeg hij naar Charles. Hoe het met hem ging en hoe het tussen ons ging.
Weer dat vreemde gevoel. Alsof hij iets wist wat ik niet wist. Ik vroeg ernaar, maar hij gaf aan dat het
niet aan hem was om te vertellen. Ik bleef door vragen, maar hij gaf geen kick.
Toen ik hem eraan herinnerde dat wij elkaar kenden ver voordat Charles überhaupt een factor was
in mijn leven en dat hij het me dus soort van verplicht was, leek hij even te twijfelen.
Zijn advies: het nog eens vragen aan Charles en anders nagaan bij mijn vriendin.
We namen afscheid en ik fietste verder. Maar tijdens het fietsen leek het alsof ik naar een film keek.
Een film met flashbacks van de vreemde gebeurtenissen van de afgelopen jaren:
- Kort na de start van onze relatie had ik iets vreemds opgemerkt op MSN. Charles kwam online
met een status in het Papiaments, waarin hij de bijnaam van die vriendin vermeldde. Toen ik
er naar had gevraagd, gaf hij een vage uitleg dat hij niet wist dat het haar bijnaam was,
maar dat het een betekenis had in zijn taal. Daar heb ik het bij gelaten. Op dat moment
niet eens zozeer van ”De waarheid komt altijd aan het licht”, maar echt omdat ik er verder niks achter zocht.
Met deze nieuwe informatie, veranderde dat de zaak natuurlijk wel. - Het tweede incident wat vraagtekens opriep, was de zwangerschap van die vriendin. Ze had
destijds gezegd om het niet door te vertellen en ik was er automatisch vanuit gegaan dat ze uiteraard
bedoelde aan de andere meiden. Dus nietsvermoedend had ik dit vol vreugde aan Charles verteld.
Een paar dagen later kwam die vriendin weer naar me toe en zei : ”Je hebt het toch verteld”.
In het begin begreep ik het niet, maar naderhand bleek dus dat zij het over Charles had.
Huh?! Weer werd ik met een kluitje in het riet gestuurd dat Charles blijkbaar de vader van haar kind
had gefeliciteerd terwijl zij hadden afgesproken het nog niet verder te vertellen.
Ook hier zocht ik niks achter. Toen ik Charles ook confronteerde, zei hij ”Sorry hoor.
Ik was gewoon enthousiast, jij toch ook?!” - Een paar dagen daarna was ik met die vriendin in het centrum en kwamen we mijn schoonmoeder tegen.
Mijn schoonmoeder, die toen nog niet wist dat ik haar schoondochter was.
Het was echt in de eerste 3 maanden van onze relatie. Een zeer aanwezige vrouw bleek wel, die totaal
geen blad voor haar mond nam. Ze vroeg mijn vriendin RECHT OP DE MAN AF of het kind
dat zij droeg van Charles was.
Mijn vriendin verslikte zich bijna. ”Hoe kom je daar nou op?!”. Mijn schoonmoeder
antwoordde met: ”ik ken mijn zoon”. Waarop mijn vriendin nadat ze weg was tegen
mij zei: ”Die is helemaal gek joh ! Ze kent haar zoon. Ja, fijn voor haar. Zoek dat lekker met je zoon uit.
Hoe word ik hierin betrokken?! Ja, we hebben gezoend in het verleden maar dat was
het Maya, dat weet je ook. En wéér liet ik het gaan. - Maar ook nadat het kindje geboren was (en ik inmiddels allang kennis had gemaakt
met mijn schoonmoeder), hield ze voet bij stuk: ”Het is geen goed meisje.
Pas nou op wie je toelaat in je vriendenkring. Noem niet zomaar iedereen je vriendin.”
Weer kreeg ik een vreemd gevoel erbij, maar ik negeerde het. Vooral omdat ik wist dat ze nooit
elkaars bloedgroep waren.
Maar nu! OMG ! Deze opsomming makend in mijn hoofd, liet me compleet shaken.
Ik was 99% zeker maar wilde het nog steeds niet geloven. Hoe kon dit mogelijk zijn?!
Nee, dit moest een grap zijn. Ik besloot, gezien de geschiedenis die ik met beide heb, mijn vriendin te confronteren.
Charles was niet de eerlijkste persoon gebleken in het verleden, terwijl mijn vriendin ALTIJD het beste met
me voorhad. Zij was er letterlijk ALTIJD voor mij. Als ik wilde sparren over de leugens waar ik Charles op betrapt had,
midden in de nacht, geen probleem, ZIJ WAS DAAR! Dit moest allemaal een misverstand zijn.
Ik kon die nacht amper slapen. De volgende ochtend stuurde ik haar een berichtje: ”Hey, wat ga je doen vandaag?
Laten we afspreken. ik moet wat met je bespreken.” Ze stuurde terug dat ze moest oppassen bij
het bekende oppasadres en dat we daar konden afspreken. Als een malle fietste ik erheen.
Terwijl ik fietste bedacht ik in mijn hoofd hoe ik dit wilde aanpakken. Hoe ging ik haar zover krijgen om
mij de waarheid te vertellen, als dat de waarheid was, terwijl ze dat daarvoor niet had gedaan?!
Volgende: Cheating Chronicles – Part 5.2